پاریدولیا (Pareidolia) یعنی دیدن چهره یا الگوی آشنا در یک شکل مبهم؛ مثلاً وقتی ابر، بافت دیوار یا وسیلهای روزمره شبیه صورت به نظر میرسد. در این راهنما معنی پاریدولیا، چند نمونه و راههایی برای ثبت این برداشتها در عکاسی را میخوانید.
در پاریدولیا، بیننده در نشانههای نامشخص یا تصادفی یک شکل معنادار تشخیص میدهد. دیدن چهرهها رایج است، اما این برداشت میتواند شکلهای دیگری هم داشته باشد. تصویر یا صدا همان است؛ برداشت ما از آن به تجربه، زاویه دید و زمینهای که در آن دیده میشود وابسته است.

نمونهای ساده از پاریدولیا: رندهای که سوراخهای آن چشم و دهان را تداعی میکنند.
ابرها، لکههای روی دیوار، تنه درخت، سنگها و حتی چراغهای جلوی خودرو ممکن است چهره یا شکل آشنایی را تداعی کنند. شکل معروف «چهره روی مریخ» نیز از تصویر یک تپه به وجود آمد؛ با تغییر نور و زاویه، برداشت اولیه از آن تغییر کرد.

سوراخهای یک تیرک میتوانند چشم و دهان یک چهره را تداعی کنند.

چیدمان پنجرههای یک خانه قدیمی نمونه دیگری از دیدن چهره در شکلهای معمولی است.
وقتی نور، بافت یا مرزهای یک صحنه واضح نیستند، ذهن میکوشد اجزای تصویر را به الگویی آشنا ربط دهد. به همین دلیل ممکن است یک ترکیب تصادفی از خطها و سایهها برای یک نفر شبیه چهره باشد و برای فرد دیگری معنای متفاوتی داشته باشد. تغییر زاویه دید یا روشنایی اغلب برداشت را عوض میکند.


در این نمونهها، شکلهای روزمره را میتوان به صورت چشم، دهان یا چهره برداشت کرد. به جزئیاتی که این تصور را میسازند دقت کنید؛ جای دو نقطه و یک خط گاهی برای شکلگرفتن یک چهره کافی است.




در هر عکس ممکن است افراد شکل متفاوتی ببینند؛ همین تفاوت برداشت بخشی از جذابیت پاریدولیا در عکاسی است.
خیر. چهرهها نمونه رایجی هستند، اما ممکن است در شکلهای مبهم، حیوان، شیء یا الگوی دیگری هم تشخیص داده شود. این واژه گاهی برای برداشت الگوهای آشنا در صدا نیز به کار میرود.
خیر. با دوربین یا تلفن همراه شروع کنید. تغییر زاویه، توجه به نور و انتخاب کادر خلوت معمولاً از تجهیزات ویژه مهمتر است.
منبع محتوای نسخه پیشین: مگان کندی (Megan Kennedy).
سهند با افتخار مدعی چاپ عکس با بالا ترین کیفیت و نازلترین قیمت در کوتاه ترین زمان می باشد.