دایِل بالای دوربین یا منوی مودها تعیین میکند عکاس و دوربین چگونه تنظیمات نوردهی را تقسیم کنند. در حالتهای خودکار، دوربین بخشی یا همه مقادیر را انتخاب میکند؛ در حالتهای نیمهخودکار، عکاس یک اولویت را مشخص میکند و دوربین بقیه را برآورد میکند؛ در حالت دستی، کنترل بیشتری به عکاس داده میشود. علامتها میان سازندگان کمی فرق دارند: Tv در بسیاری از دوربینهای کانن همان تقدم شاتر است که بعضی برندها آن را S مینامند؛ Av در برخی سامانهها A نوشته میشود. حالت Bulb نیز ممکن است در منو یا در محدوده زمانهای طولانی قرار داشته باشد، نه روی دایل مستقل. پیش از عکاسی، دفترچه مدل خود را ببینید؛ نام مشابه همیشه به معنی چیدمان کاملاً یکسان نیست. این راهنما توضیح میدهد هر حالت چه کاری انجام میدهد و چه وقت استفاده از آن منطقی است.
در Program دوربین ترکیبی از سرعت شاتر و دیافراگم را بر اساس نور صحنه انتخاب میکند. عکاس معمولاً میتواند ISO، تراز سفیدی، روش نورسنجی، نقطه فوکوس و جبران نوردهی را تغییر دهد. در برخی دوربینها چرخاندن دایل جفت دیگری از سرعت و دیافراگم را با نوردهی مشابه انتخاب میکند؛ این قابلیت Program Shift نامیده میشود. P برای لحظههایی مناسب است که سرعت عمل میخواهید اما نمیخواهید دوربین همه تصمیمها را بگیرد. با این حال، بررسی کنید سرعت شاتر برای حرکت سوژه کافی باشد و دیافراگم عمق میدان دلخواه را بسازد. اگر عکس تار است، افزایش ISO خودکار یا تغییر به تقدم شاتر میتواند کمک کند. P با حالت خودکار کامل فرق دارد، اما سطح کنترل در مدلهای مختلف متفاوت است؛ برای اینکه بدانید کدام تنظیمات هنوز در اختیار شما هستند، منوی همان دوربین را بررسی کنید.
در Tv/S عکاس سرعت شاتر را انتخاب میکند و دوربین دیافراگم را برای نوردهی تخمینی تنظیم میکند. این حالت برای کنترل حرکت مناسب است: سرعت بالا حرکت ورزشکار، کودک یا پرنده را بهتر متوقف میکند؛ سرعت پایین میتواند حرکت آب یا چراغ را به رد تبدیل کند. اگر دوربین به بازترین یا بستهترین حد دیافراگم برسد و نور کافی نباشد، نوردهی مطلوب حاصل نمیشود؛ هشدار نوردهی یا مقدار دیافراگم را ببینید. ISO خودکار ممکن است در کنار این حالت به حفظ نوردهی کمک کند، ولی سقف ISO را تنظیم کنید تا نویز کنترل شود. برای عکس متحرک چند سرعت مختلف امتحان کنید و در نمایشگر بزرگ بررسی کنید حرکت واقعاً متوقف شده یا فقط کمی کش آمده است. سهپایه برای سوژه ثابت و نوردهی طولانی لرزش دست را کم میکند، اما حرکت خود سوژه همچنان ثبت میشود.
در Av/A شما دیافراگم را تعیین میکنید و دوربین سرعت شاتر را برای نوردهی مناسب برمیگزیند. دیافراگم بازتر، مانند f/2.8، نور بیشتری عبور میدهد و معمولاً عمق میدان کمتری میسازد؛ دیافراگم بستهتر، مانند f/8، بخش بیشتری از صحنه را واضح نگه میدارد، البته فاصله فوکوس و لنز هم اثر دارند. این حالت برای پرتره، منظره و کنترل جداسازی سوژه کاربردی است. مراقب سرعت شاتر باشید: دوربین ممکن است در نور کم سرعتی انتخاب کند که لرزش ایجاد کند. ISO خودکار با حداقل سرعت شاتر میتواند مفید باشد، اگر مدل شما این گزینه را داشته باشد. برای پرتره، پسزمینه محو همیشه هدف نیست؛ محیط باید در صورت نیاز بخشی از داستان را نشان دهد. در منظره نیز دیافراگم بسیار بسته همیشه وضوح بهتر نمیدهد؛ پراش و کیفیت لنز را در نظر بگیرید.
در M عکاس سرعت شاتر و دیافراگم را تعیین میکند و ISO را نیز میتواند دستی یا خودکار بگذارد. نورسنج دوربین همچنان معمولاً میزان روشنایی را نمایش میدهد، اما خودش شاتر یا دیافراگم را برای عکس تغییر نمیدهد. این حالت برای نور ثابت، استودیو، منظره شب یا مجموعه عکسهایی با نوردهی یکسان مناسب است. اگر نور محیط تغییر میکند، باید تنظیمات را بازبینی کنید یا ISO خودکار را به کار بگیرید. برای رسیدن به نتیجه، یک پارامتر را بر اساس هدف انتخاب کنید: سرعت برای توقف حرکت، دیافراگم برای عمق میدان، ISO برای حساسیت و محدودیت نویز. سپس نورسنج و عکس آزمایشی را بررسی کنید. نمایشگر ممکن است روشنایی را دقیق نشان ندهد؛ هیستوگرام و هشدار نواحی سوخته کمک میکنند. M به معنی حرفهایتر بودن نیست؛ انتخابی است برای زمانی که کنترل مستقیم و قابل پیشبینی میخواهید.
در Bulb شاتر تا زمانی باز میماند که دکمه یا کنترل مربوطه نگه داشته شود؛ برخی دوربینها یک بار فشار برای شروع و فشار دوباره برای پایان دارند. روش دقیق به مدل وابسته است. این حالت برای نوردهی طولانیتر از زمانهای معمول دوربین، مانند رد چراغ یا برخی جلوههای شب، کاربرد دارد. استفاده از ریموت، تایمر یا کنترل بیسیم از لرزش و خستگی دست جلوگیری میکند. سهپایه محکم لازم است و نورهای ناخواسته را باید کنترل کرد. فیلتر ND میتواند در روز میزان نور ورودی را کم کند تا شاتر برای مدت طولانیتری باز بماند؛ اما ممکن است فوکوس و نورسنجی را دشوارتر کند. باتری و دمای محیط را هم در نظر بگیرید. برای منظره شب و نوردهی، راهنمای عکاسی از منظره شب مثالهای کاربردی دارد.
در بسیاری از دوربینها C1، C2 یا C3 محل ذخیره مجموعهای از تنظیمات کاربر است. عکاس میتواند ترکیبی از نوردهی، فوکوس، نرخ ثبت و تنظیمات دیگر را برای موقعیت تکراری ذخیره کند. برای مثال یک حالت برای ورزش روز، یکی برای منظره سهپایه و دیگری برای ویدئو آماده میشود؛ امکانات دقیق به بدنه بستگی دارد. قبل از ذخیره، تنظیمات را نامگذاری یا یادداشت کنید و گاهی آنها را بازبینی کنید، چون تغییرات بعدی ممکن است جایگزین مقدار ذخیرهشده شوند. حالت سفارشی جایگزین فهم نوردهی نیست، بلکه میانبری برای بازیابی سریع تنظیمات است. پس از انتخاب C1، عکس اول را بررسی کنید تا مطمئن شوید پارامترهای لازم فعالاند. کارت حافظه، فرمت فایل و تنظیمات فوکوس را نیز در پروفایل خود در نظر بگیرید.
برای منظره ثابت روی سهپایه، Av/A یا M کمک میکند عمق میدان و نوردهی را کنترل کنید. برای سوژه سریع، Tv/S یا M با سرعت شاتر بالا کاربرد دارد. در رویدادهای متغیر، P یا Av همراه با ISO خودکار میتواند سرعت عمل را بیشتر کند. برای نوردهی چندثانیهای یا رد چراغ، M یا Bulb و سهپایه مناسب است. برای قاببندی نمای دور، ابتدا تصمیم بگیرید چه مقدار از محیط باید دیده شود؛ مقاله لانگشات چیست درباره رابطه سوژه و محیط توضیح میدهد. هیچ حالت واحدی برای تمام موقعیتها بهترین نیست. نور، حرکت، عمق میدان و زمان تصمیمگیری را با هم بسنجید. اگر عکس آزمایشی نشان داد دوربین به محدودیت دیافراگم یا ISO رسیده، به حالت دیگری بروید یا تنظیم موردنظر را دستی اصلاح کنید.
انتخاب Tv با سرعت بالا در نور کم ممکن است به دیافراگم بازترین حد و عکس تاریک برسد. Av در نور کم هم میتواند سرعت شاتر را بیش از اندازه پایین بیاورد. در M ممکن است عکاس به نوار نورسنج اعتماد کند ولی نتیجه را روی پسزمینه روشن یا تیره اشتباه تفسیر کند. Bulb را نباید با نگه داشتن انگشت روی شاتر ثبت کرد؛ لرزش معمولاً تصویر را خراب میکند. در Program هم فرض نکنید دوربین همیشه ترکیب مطلوبی از سرعت و عمق میدان انتخاب میکند. پس از تغییر حالت، نوار وضعیت، ISO، جبران نوردهی و سرعت شاتر را نگاه کنید. تفاوت برندها را بررسی کنید؛ دایل ممکن است در موقعیت مشابه تنظیم متفاوتی داشته باشد. عادت کنید قبل از عکس مهم، چند فریم آزمایشی بگیرید و نتیجه را در بزرگنمایی مناسب بسنجید.
یک صحنه ثابت و یک سوژه متحرک انتخاب کنید. از صحنه ثابت با Av/A عکس بگیرید و دو دیافراگم متفاوت را مقایسه کنید. از سوژه متحرک با Tv/S چند سرعت مختلف ثبت کنید و بررسی کنید کدام سرعت حرکت را متوقف یا به شکل دلخواه ثبت میکند. سپس همان صحنه را در M تنظیم کنید: ابتدا ISO را ثابت نگه دارید و شاتر و دیافراگم را تغییر دهید؛ بعد با ISO خودکار آزمایش کنید. در نهایت Program Shift را، اگر دوربین شما دارد، امتحان کنید. برای هر عکس یادداشت کنید چه چیزی را دوربین انتخاب کرد و چه چیزی را شما. با این مقایسه میآموزید حالتهای مختلف فقط نامهای روی دایل نیستند؛ هر یک روشی برای تقسیم تصمیمهای نوردهی میان عکاس و دوربین است.
آیا Av و A دو حالت متفاوتاند؟ معمولاً نه؛ نامهای مختلف برای تقدم دیافراگماند. Tv و S چطور؟ در بسیاری از برندها هر دو تقدم شاتر هستند. آیا در M میتوان ISO خودکار داشت؟ در بسیاری از مدلها بله، اما نوردهی همچنان به تنظیمات و حدود ISO وابسته است. آیا Bulb برای هر عکس شب لازم است؟ خیر؛ فقط وقتی زمان نوردهی از محدوده عادی بیشتر است یا کنترل ویژه میخواهید. چرا در Tv یا Av عکس تاریک میشود؟ دوربین ممکن است به حد توان دیافراگم یا ISO برسد؛ مقدارهای انتخابشده و هشدار نوردهی را بررسی کنید. حالت C چه چیزی را ذخیره میکند؟ بسته به مدل، مجموعهای از پارامترها را؛ دفترچه دوربین مشخص میکند کدام گزینهها ذخیره میشوند.
P برای انتخاب خودکار ترکیب نوردهی با کنترلهای باقیمانده، Tv/S برای اولویت سرعت شاتر، Av/A برای اولویت دیافراگم، M برای کنترل مستقیم و Bulb برای نوردهی طولانی کاربرد دارد. حالت سفارشی نیز تنظیمات پرتکرار را سریع فراخوانی میکند. پیش از انتخاب، حرکت سوژه، عمق میدان، نور و زمان موجود را بسنجید و بعد از هر تغییر، نتیجه را بررسی کنید. هر حالت ابزاری برای تصمیمگیری است؛ تمرین مقایسهای بهترین راه شناخت محدودیتهای دوربین شماست.
سهند با افتخار مدعی چاپ عکس با بالا ترین کیفیت و نازلترین قیمت در کوتاه ترین زمان می باشد.